Site Overlay

جدیدترین خبرهای «فیلم قهرمان اصغر فرهادی

دوربین یک دوربین ترسوست که نمیخواهد این بحث اصغر فرهادی دلیر زن را ادامه دهد. در بخش دیگری از این بیانیه اهمیت اشاره به اینکه بروز چنین جدلهایی در فضای سینمایی، تازگی ندارد، آمده است: «انجمن مستندسازان بنا دارد بحث و گفتوگو پیرامون این مورد قضیه را از باب کشف و تهیه رابطه ها صحیح حقوقی و هنری در زمینه‌ی اثرپذیری فیلم داستانی از یک فیلم برنامه مستند شروع کند و تا رسیدن به داوری خرد جمعی ادامه دهد. فهیم ادامه داد: سینماگر نباید فعال سیاسی باشد. محمدتقی فهیم دارای اشاره به این‌که فردی به نام داوود مرادیان بغض بخش اعظمی از فیلمسازان برنا را که از ساخت فیلم ناکام باقیمانده اند ابلاغ کرده، گفت: بسیاری از فیلمسازان جوان ما با داوود مرادیان نیز نظر هستند و معتقدن که اصغر فرهادی بسیاری از امکانات جمهوری اسلامی را در اختیار داشته است. مرمت اثر باستانی یعنی عملکرد به جهت مراقبت آنچه از قبلی مانده. مثل فیلمهای سابقش، اصغر فرهادی گشوده نیز از قضاوت نمودن درباره کاراکترهایش سرباز زده می باشد و دوربین او تنها حکم نظارهگر را دارد. مغرور نیز میشود. خیلی بی آلایش و بیشیلهپیله لوح افتخارش را در چشم خلقالله میکند. اتفاقی که در دلیر به جهت “امیر جدیدی” افتاده (من پیش از همین هم در تنگه ابوغریب بازیش را ستوده بودم) و آن هم در فیلمی از فرهادی که برخلاف دیگر فیلم های اوکه همگی ی بازی ها خوبند، برخی از بازی ها بد میباشد و حتی خیلی بد. بدتر اینکه سخنگوی وزارت خارجه باید بعد از آن بیانیه سیاسیِ بیپرنسیب (بیاصول، بیقاعده، فارغ از چارچوب اخلاقی) می بایست آن موضع را پس میگرفت که نگرفت. فردی که شاگردان فرهادی بهعنوان صاحب اصلی دلیر از او تقدیر میکردند، یکی از از همکلاسیهایشان در آن موسسه بهنام آزاده مسیحزاده بود. ممکن است هنوزم که هنوزه گره های فیلم نامه درباره الی و چهارشنبه اهل سوریه و حتی فروشنده (علیرغم نقدهایی که برآن وارد شده) از یادها نرفته. در اخیر کلیدی تمام لذتی که از دیدن ساخته نو اصغر فرهادی بردم، همچنان دو اثر چهارشنبه اهل سوریه و جدایی را بهترین اثر ها او می دانم. او در اطلاعیه اش گفته که کارگردان برنامه مستند «دو سر برد، دو سر باخت» در سال ۱۳۹۳ در کارگاههای آموزشی اصغرفرهادی شرکت کرده و ایده را فرهادی به او داده است. دردسر ندارد. ظاهرش نیز حساس ریشی که گذارده تغییر تحول کرده است. پیشین است. سازهی دو هزار و پانصد ساله مردمی می باشد که از بالا رفتن خسته نمیشدند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.